Frits Hommersom met groene bril

De rol van de jachtexpert binnen het geschil

De rol van de expert als adviseur/bemiddelaar/deskundige in het (gerechtelijk) geschil in de jachtbouw en watersportbranche was het thema van een door Hommersom Advocatuur georganiseerd symposium, dat eind oktober flinke belangstelling trok in Utrecht.

Aanwezig waren bijna 80 personen, onder wie (schade-) experts, makelaars met technische affiniteit, alsmede vertegenwoordigers van jacht- en schepenverzekeraars.
Frits Hommersom sprak over de aansprakelijkheid van de expert en de wezenlijke gebrekenregeling als onder meer neergelegd in de HISWA en NJI modelovereenkomsten bij aan- en verkoop, die door veel bedrijven in de branche worden gehanteerd. De hoofdconclusie, aldus Hommersom, is dat deze aansprakelijkheid samenhangt met de in acht genomen zorg van de opdrachtnemer en de economische verhouding tussen partijen. Het eerst aangaan van de overeenkomst en de onzekerheid/consequenties van het keuren achteraf vormt een spanningsveld.Voormalig rechter Evert Jan van den Berg nam de aanwezigen vanuit de gerechtelijke hoek mee naar hoe een deskundigenonderzoek in elkaar steekt, wat er bij komt kijken en vooral de zaken waaraan een formeel aangestelde gerechtelijk deskundige zich heeft te houden.

Een peiling onder de aanwezigen bij de voordracht ’aansprakelijkheid van de expert’ leerde dat slechts een minderheid een verzekering tegen beroepsaansprakelijkheid heeft afgesloten. De conclusie is, dat waar de verbintenis van een expert in de basis weliswaar een inspanningsverbintenis is, dit toch niet onder alle omstandigheden een aansprakelijkheid kan uitsluiten.
Uiteindelijk wordt de prestatie van de expert toch gemeten aan wat een redelijk handelend professional in een vergelijkbare situatie zou hebben gedaan. Een aansprakelijkheidsverzekering is ook in die beroepsgroep eigenlijk onmisbaar, gezien de belangen die spelen. Exoneratieclausules zijn in deze ook niet altijd zaligmakend en afhankelijk van de omstandigheden van het geval.

Bij de paneldiscussie waren met betrekking tot de clausule in overeenkomsten ter zake keuring achteraf/wezenlijke gebreken, geluiden te horen ’dat het maar zeer zelden mis ging’, of dat keuring vooraf vooral kosten met zich mee zou brengen, zonder de zekerheid van verkoop. In het algemeen werd wel aangegeven dat de mogelijkheid bestond tot keuren vooraf, althans dat dit niet werd verboden, maar niet actief werd gepropageerd. Naar de consument toe zou deze mogelijkheid pro-actiever gecommuniceerd kunnen worden, in plaats van uit te gaan van de standaard van een contract met keuren achteraf. Een punt dat ook nadere uitwerking behoeft is de aansprakelijkheid van verkoper en jachtmakelaar bij schepen die ’as is’ tegen bodemprijzen of daaronder worden verkocht.

Het thema ’schoenmaker blijf bij je leest’ was gebaseerd op de stelling dat (technische) experts zich niet bezig moeten houden met commerciële waardebepalingen, maar dat dit aan makelaars voorbehouden blijft. Dat leverde verschillende standpunten op. Feit is dat uitkomst van een commerciële taxatie van een schip niet alleen kan worden vastgesteld aan de hand van een puur commerciële waardebepaling, maar ook wordt bepaald door de (technische) staat van het schip, met name de eventuele gebreken.De suggestie was dat naast de commerciële waardebepaling door een makelaar ook een technische rapportage door een expert wordt uitgevoerd. Daarmee kan de technische staat van het schip worden vastgesteld. Aan de hand van bijvoorbeeld offertes van relevante partijen kunnen de kosten van herstel van gebreken in kaart worden gebracht, zodat een reëel beeld ontstaat van de waarde van een schip en een afgewogen koop/verkoopbeslissingen kan worden genomen.

n de praktijk blijken voorinspecties en waardebepalingen in het kader van het afsluiten van een verzekering erg summier zijn. Het belang is evident, voor zowel verzekerde als verzekeraar: zich een verantwoord beeld kunnen vormen van de staat en de waarde van het vaartuig dat verzekerd gaat worden en het verzekerde/verzekerbaar risico.

De bij verzekeraars levende opinie is dat rapporten erg summier zijn en het weerwoord van uit de zaal was dat experts, in het kader van het afgesproken tarief, maar een beperkt aantal onderdelen kunnen toetsen. Een rapport van voorinspectie zou aan een aantal minimale vereisten moet voldoen en bestaan uit een controle, een mening en een advies aan cliënt en verzekeraar over onderwerpen. Een suggestie die nadere uitwerking verdient, was dat in navolging van de autobranche wordt gestreefd naar een soort periodieke APK van schepen, zodat op een aantal wezenlijke onderdelen er een actuele opname plaatsvindt van de stand van zaken, waarmee de risico’s voor zowel verzekerde als verzekeraar adequaat in kaart kunnen worden gebracht.

Uit de levendigheid van de discussie, ook tijdens de aansluitende netwerkborrel, kan worden geconcludeerd dat het symposium als een zinvolle aanzet werd gezien voor meer overleg tussen de diverse organisaties in de markt. De belangen van de watersporter/-recreant kunnen daardoor nog beter worden bediend.

Delen

Frits Hommersom met groene bril

“Je hebt recht op een advocaat die zegt waar het op staat!“

Om de gebruiksvriendelijkheid van de website te optimaliseren wordt gebruik gemaakt van cookies. Wanneer u deze website bezoekt, gaat u akkoord met de privacy- en cookieverklaring.